Ουρανία

Ο αστεροειδής 30 Ουρανία (30 Urania), που ανακαλύφθηκε το 1854, πήρε το όνομά του από τη μούσα αυτή. Η ουρανία ή ουράνια ως επίθετο (ουράνιος -α, -ο) σημαίνει η ανήκουσα ή η αναφερόμενη στον Ουρανό. Στην Ελληνική μυθολογία, η Ουρανία είναι μία από τις ιερές εννιάδελφες Μούσες.

Ιδεατή ανθρωπόμορφη θεά, εφευρέτης και προστάτης της Αστρονομίας και της Αστρολογίας. Συνήθως απεικονίζεται φορώντας αστεροειδή στέφανο και εσθήτα κυανή, κρατώντας στο αριστερό χέρι παγκόσμια σφαίρα και στο δεξιό διαβήτη, που αποτελούν και τα «ιερά» σύμβολά της. Φέρεται ως μητέρα του Υμεναίου εκ του Διονύσου και του Λίνου εκ του Απόλλωνος. Οι αρχαίοι Έλληνες απέδιδαν στην Ουρανία και μαντικές δυνάμεις. Tην ίδια δε ονομασία απέδιδαν εξ ίσου και σε όλους τους θεούς που κατοικούσαν στον ουρανό («Θεοί Ουρανίωνες», Ιλιάδα Α 570). Σήμερα το όνομά της Μούσας Ουρανίας έχει δοθεί (χρησιμοποιηθεί) για την ονομασία σημαντικών αστρονομικών παρατηρητηρίων (αστεροσκοπείων), όπως στο Βερολίνο, τη Βιέννη, τη Ζυρίχη και την Αμβέρσα, καθώς και στο Ουράνιμπουργκ στο νησί Χβεν (το ιστορικό αστεροσκοπείο που ίδρυσε ο Τύχων).

Μεταφορικά η εξαίσια, η θαυμάσια. . Κατοικία της ήταν ο ουράνιος θόλος, εξ ου και το όνομά της. Επίσης «Ουρανίδες» ή «Ουρανίωνες» ονόμαζαν οι αρχαίοι τους 6 γιους και τις 7 κόρες του Ουρανού και της Γαίας, δηλαδή τους Τιτάνες (Ωκεανός, Κοίος, Υπερίων, Κρίος, Ιαπετός, Κρόνος) και και τις Τιτανίδες (Τηθύς, Ρέα, Θέμις, Μνημοσύνη, Φοίβη, Διώνη και Θεία).